کاش درون قُلک کودکيم به جاي اين همه سکه های بی ارزش کمی مهربانیم را کمی پاکیم را کاش بودی ای قُلک کودکی به درونت احتیاج دارم به آنچه که من فراموش کردم و تو هنوز یادت هست! کاش عکاس بودم، چندي نيستم... خودت اينو واسمون نوشتي و رفتي، نوشتي که برميگردي... × روحت شاد عزيزم × يادگاري از "سمي را"ي عزيز يک دستمال سفيد،پاکتي سيگار،گزينه شعرفروغ میترسم میترسم از روزی که عید بشه و من چیزی واسه عیدی دادن به بچه هام نداشته باشم اون روز، روز مرگ منه! × هیچ چیز، به خدا هیچ چیز بدتر از بغض ی پدر جلوی فرزندش نیست، چیزی که ماها داریم خیلی زیاد تو این جامعه میبینیم.امیدوارم این روزا همه ی پدرا دستشون پر باشه. × عیدتون قشنگ. دیدم تو خودشه دیدم ی گوشه نشسته و داره با خودش حرف میزنه رفتم جلو، بهش گفتم چیه، چرا داری با خودت حرف میزنی؟ ی نگاه به بالا کرد گفت: یعنی میشه اینا همش خواب باشه؟! یعنی میشه ی روز از خواب پاشم و همه چی تموم شده باشه؟ نشستم کنارش گفتم: نه ! اینا که میبینی شده واقعیت زندگی ما شده جزئی از ما گفتم: ی لحظه فکر کرد، گفت: چرا به این روز افتادیم سرم رو انداختم پایین گفتم: قصه از اونجا شروع شد که وقتی مردم مشکلی پیدا میکردن بزرگان شهر با مشکلی بزرگتر اون مشکل رو از یاد مردم میبردن.
کمي کودکيم را پس انداز ميکردم
کاش تو مدلم بودی،
من هیچ وقت جرات نگاه کردن به چشم هایت را ندارم
کاش عکاس بودم،
تا چشم هایم برای لحظه ای به چشمانت خیره میشد،
وقتی تو لبخند میزنی دلم میلرزد
کاش عکاس بودم،
تا با گفتن سیب به لبخند های تو خیره شوم، تا دلم را قلقلک دهد،
میدانم اگر عکاس بودم
عکسهایت همیشه تار میشد،
چون هم دلم میلرزید و هم دستم ...
درازاي عمر را طاقتي باشد
باز ميگردم.
این روزا اگه کابوسی هم دیدی بدون ی روز واقعیت پیدا میکنه
این شد که مردم هم یاد گرفتن، که اگه خواستن از غم های خودشون فرار کنن، گوش به غم های بزرگتر دیگران بدن.
هر کس امیدش شده بود شنیدن غم های بزرگتره دیگری تا غم های خودش رو فراموش کنه!
آره، این بود که الان همه دارن به غم های دیگری یکی یکی اضافه میکنن تا مشکلات خودشون رو کم جلوه بدن، تا با این امید زندگی کنن.
-- بدون اینکه تو بفهمی یکی یکی به مشکلاتت اضافه میشه، فعلا قانون اینه!!
گذاشتم حتما اسم میبرم --
